Sapa
hallo lieve mensen,
Daar zijn we dan weer. Nou, nou, hoe was het??We hebben het geweldig gehad in Sapa. Alles was boven verwachting. Vrijdag vertrokken we uit Hanoi. Op de motor werden we weggebracht naar het station. Aangekomen bij de trein zagen we al onze eerste obstakel. Een kleine ruimte met 6 bedden. Op die bedden lagen splinterdunne matrasjes. De treinreis duurde 8 uur en we hebben echt heerlijk geslapen. In lao cai, werden we opgehaald door een minibusje die ons naar Sapa bracht.We verbleven in een super de luxe hotel. Na een warme douche, even wachten beneden in de lounge, kregen we onze sleutel van de kamer. Wauw, heel mooi en schoon.
Snel onze spullen dumpen in de kamer. Rond 9.30 uur zouden we eeen trektocht maken naar Lao chai en Ta Van. Hier wonen de Hill tribes. Bij aankomst was het weer mistig en koud. We hadden er een hard hoofd in dat de tour door zou gaan. Linda voelde zich ietsje beter, maar fit is zeker anders.Deze tocht duurde ongeveer 5 uur. Een aantal mensen hadden al enige problemen wat hun tour inhield. De touroperator in Hanoi had heel andere dingen verteld dan in Sa Pa. Wij daarintegen hadden alles op schrift staan! Gezien onze vorige tour naar Halong Bay wilden we niet nog een keer dezelfde fout maken.De tocht was geweldig. De wolken trokken weg, de zon kwam door. De tocht was bergafwaarts dus, alleen maar genieten. Een prachtige omgeving en natuurlijk al die kleine kinderen die zwaaiden, lachtten en probeerden hun spullen te verkopen. Aan het einde van de tour werden we teruggebracht naar Sa Pa met de jeep.
De mensen in Sa Pa lijken wat op de Mongoolse mensen. Heel klein,met hun aparte klederdracht en lichamelijke contact. Iets wat je niet wil missen als je in Vietnam bent.Linda werd alleen zieker en zieker. Ze had een goed virusje te pakken. Maar dat heeft de pret niet gedrukt.
's Avonds zijn we naar een lokale dansvoorstelling geweest. Leuk om te zien, het was heel erg simpel en amateuristisch.Volgende dag, heel vroeg uit bed. Na het ontbijt gingen we met de bus naar Bac ha. Deze staat bekend om haar gekleurde markt.We zagen hele mooie dingen, maar ook minder mooie dingen. We zijn nu beide blij dat we vegetarier zijn en we weten nu ook extra waarom.Er werd daar van alles verkocht, honden, varkens,kippen,buffels, etc...Ohh verschrikkelijk. Allemaal van die kleine puppies in een klein hokje gepropt, varkentjes met hun achterpotjes aan elkaar gebonden.Al ga je dan naar het restaurant gedeelte (wat je restaurant kan noemen) dan zie je hoogstwaarschijnlijk een opgechopte hond liggen.Sneldoorlopen en je ogen en neus sluiten.De busreis was zeer slopend, het was zo'n 9 uur rijden in totaal in een gammel minibusje. Dus we hadden een houten reet.
We hebben ook onze wasgoed laten schoonmaken in het hotel. Wat een opluchting. voor drie dollar was alles weer schoon en wel. Dank je mam voor het opzoeken!! maar we hebben het gelukkig zelf gered.Aangekomen in het dorp Sa Pa was het mistig en koud. Dus we zijn lekker vroeg naar bed gegaan. Linda had nu echt de griep te pakken.De laatste dag in Sapa was om lekker uit te rusten. Het dorpje bezichtigen en op de bank hangen.We hebben aan andere mensen gevraagd wat zij voor hun tourtje Sapa hebben betaald. Wij kwamen erachter dat we heel goedkoop uit waren. We dachten dat we een totale ripp off hadden, maar dat viel uiteindelijk ontzettend mee.
Het was voor azie-atische begrippen even goed wel duur, maar wij hebben zo ie zo minder betaald dan de meeste mensen.De treinreis terug was het enige minpuntje van de tour. Nu hadden we echte hardsleepers. Geen matrasje, maar een stuk hard karton met plastic er omheen.
Samen met een engelse jongen hebben we een guesthouse opgezocht voor vandaag. We hebben net nog even een paar uurtjes geslapen en ontbeten. We hebben de kamer tot 16.30 uur geboekt. Daarna lekker eten en om 18.45 uur gaan we eindelijk naar Hoi An. Daar gaan we ons een paar dagen settelen.De busreis is ongeveer 17 uur. oeh dat zal wat worden?Linda is gelukkig weer aan de betere hand. Dus dat scheelt al een hele boel.
Eko en Linda
Daar zijn we dan weer. Nou, nou, hoe was het??We hebben het geweldig gehad in Sapa. Alles was boven verwachting. Vrijdag vertrokken we uit Hanoi. Op de motor werden we weggebracht naar het station. Aangekomen bij de trein zagen we al onze eerste obstakel. Een kleine ruimte met 6 bedden. Op die bedden lagen splinterdunne matrasjes. De treinreis duurde 8 uur en we hebben echt heerlijk geslapen. In lao cai, werden we opgehaald door een minibusje die ons naar Sapa bracht.We verbleven in een super de luxe hotel. Na een warme douche, even wachten beneden in de lounge, kregen we onze sleutel van de kamer. Wauw, heel mooi en schoon.
Snel onze spullen dumpen in de kamer. Rond 9.30 uur zouden we eeen trektocht maken naar Lao chai en Ta Van. Hier wonen de Hill tribes. Bij aankomst was het weer mistig en koud. We hadden er een hard hoofd in dat de tour door zou gaan. Linda voelde zich ietsje beter, maar fit is zeker anders.Deze tocht duurde ongeveer 5 uur. Een aantal mensen hadden al enige problemen wat hun tour inhield. De touroperator in Hanoi had heel andere dingen verteld dan in Sa Pa. Wij daarintegen hadden alles op schrift staan! Gezien onze vorige tour naar Halong Bay wilden we niet nog een keer dezelfde fout maken.De tocht was geweldig. De wolken trokken weg, de zon kwam door. De tocht was bergafwaarts dus, alleen maar genieten. Een prachtige omgeving en natuurlijk al die kleine kinderen die zwaaiden, lachtten en probeerden hun spullen te verkopen. Aan het einde van de tour werden we teruggebracht naar Sa Pa met de jeep.
De mensen in Sa Pa lijken wat op de Mongoolse mensen. Heel klein,met hun aparte klederdracht en lichamelijke contact. Iets wat je niet wil missen als je in Vietnam bent.Linda werd alleen zieker en zieker. Ze had een goed virusje te pakken. Maar dat heeft de pret niet gedrukt.
's Avonds zijn we naar een lokale dansvoorstelling geweest. Leuk om te zien, het was heel erg simpel en amateuristisch.Volgende dag, heel vroeg uit bed. Na het ontbijt gingen we met de bus naar Bac ha. Deze staat bekend om haar gekleurde markt.We zagen hele mooie dingen, maar ook minder mooie dingen. We zijn nu beide blij dat we vegetarier zijn en we weten nu ook extra waarom.Er werd daar van alles verkocht, honden, varkens,kippen,buffels, etc...Ohh verschrikkelijk. Allemaal van die kleine puppies in een klein hokje gepropt, varkentjes met hun achterpotjes aan elkaar gebonden.Al ga je dan naar het restaurant gedeelte (wat je restaurant kan noemen) dan zie je hoogstwaarschijnlijk een opgechopte hond liggen.Sneldoorlopen en je ogen en neus sluiten.De busreis was zeer slopend, het was zo'n 9 uur rijden in totaal in een gammel minibusje. Dus we hadden een houten reet.
We hebben ook onze wasgoed laten schoonmaken in het hotel. Wat een opluchting. voor drie dollar was alles weer schoon en wel. Dank je mam voor het opzoeken!! maar we hebben het gelukkig zelf gered.Aangekomen in het dorp Sa Pa was het mistig en koud. Dus we zijn lekker vroeg naar bed gegaan. Linda had nu echt de griep te pakken.De laatste dag in Sapa was om lekker uit te rusten. Het dorpje bezichtigen en op de bank hangen.We hebben aan andere mensen gevraagd wat zij voor hun tourtje Sapa hebben betaald. Wij kwamen erachter dat we heel goedkoop uit waren. We dachten dat we een totale ripp off hadden, maar dat viel uiteindelijk ontzettend mee.
Het was voor azie-atische begrippen even goed wel duur, maar wij hebben zo ie zo minder betaald dan de meeste mensen.De treinreis terug was het enige minpuntje van de tour. Nu hadden we echte hardsleepers. Geen matrasje, maar een stuk hard karton met plastic er omheen.
Samen met een engelse jongen hebben we een guesthouse opgezocht voor vandaag. We hebben net nog even een paar uurtjes geslapen en ontbeten. We hebben de kamer tot 16.30 uur geboekt. Daarna lekker eten en om 18.45 uur gaan we eindelijk naar Hoi An. Daar gaan we ons een paar dagen settelen.De busreis is ongeveer 17 uur. oeh dat zal wat worden?Linda is gelukkig weer aan de betere hand. Dus dat scheelt al een hele boel.
Eko en Linda
posted by Eko at 10:33 PM
0 Comments:
Post a Comment
<< Home