My Son

hallo allemaal, Zo, waar waren we gebleven? Was het Hoi An? Ja, wisten jullie al dat we zo'n coole schakelmotor hadden gehuurd? Wat een gaaf ding. Hij had 4 versnellingen, heel hard naar beneden trappen en zo ging hij in de volgende versnelling. Het is even wennen als je een automaat gewend bent. Het positieve is dat hij enorm snel gaat. Je kan er zelfs auto's mee inhalen. Beide hebben we motor gereden. De reden dat we de motor gehuurd hadden was dat we graag Naar "My Son" wilde. My Son is een tempelcomplex. Het is een beetje vergelijkbaar met "Dieng Plateau" in Indonesie. Achja, leuk om te zien, maar niet heel erg boeiend. Voor de entree moesten we het dubbele betalen dan de vietnamezen. Ze zijn hierin ook niet achterbaks. Je ziet de kaartjes van 1,5 euro liggen en de kaartjes van 3 euro. We probeerden natuurlijk de goedkopere kaartjes te krijgen door te zeggen dat eko vietnamees was. Je zou toch zeggen dat dit wel zou lukken, maar nee. De vietnamezen zijn niet zo dom, ze hebben alles wel goed door. Op de terugweg dacht Eko de weg te weten en hebben we zo'n ? kilometer verkeerd gereden. Linda reed op dat moment. Dus na een half uur maar even vragen of we wel de goede kant op gingen. GVD, Linda was zeer geirriteerd en reed dat stuk binnen 20 minuten weer terug. Maximale snelheid. Ohh, wat een reis. Vermoeiend zo'n tochtje op de motor. Voor de middag hadden we gepland om de bergen in te gaan, maar dit hebben we geskipt. We hadden beide zo'n hoofdpijn en zaten vol met snot. We weten nu ook de reden van dit vastzittende slijm. Iedereen in Vietnam draagt een mondkapje om zo niet al die uitlaatgassen binnen te krijgen. Wij als stomme toeristen vinden dit belachelijk staan, maar dit heeft wel degelijk een functie. Na een week Hoi An was het toch wel jammer om weg te gaan. De tijd begint te dringen en we moeten nu toch echt wel een beetje verder komen. De busreis naar Nha Trang was wel redelijk. Het maakt niet uit hoe goed een bus ook is, je komt er altijd helemaal stijf en vermoeid uit vandaan. We hebben onszelf getrakteerd op een modderbad en mineraalbad in een soort spa-achtig gebeuren. Heerlijk voor de huid en vooral rustgevend. Voor de volgende dag een bootrip geboekt naar 4 verschillende eilanden. Dit bleek echt een goede zet te zijn geweest. Het was ontzettend leuk. Mooi weer en gezellige mensen aan boord. Bij het eerste eiland hebben we gesnorkeld. Toen we erin sprongen, de duikbrillen ophadden, snorkel in de mond, kregen we een kleine paniekaanval. Miljoenen jellyfishjes............ Dit hadden ze ons niet verteld. Maar de Jellyfishjes waren niet gevaarlijk. We hebben gevollyebald op het volgende eiland en als klap op de vuurpijl, wijn drinken in de zee. Vanuit een zelfgemaakt barretje werd de wijn met ananas geserveerd. Voor de volgende dag hadden we twee funduiken geregeld. Hier hadden we beide wel heel erg veel zin in. Linda zat nog wel een beetje vol met slijm, maar dat was volgens de duiklerares niet echt een probleem. We hebben slijmontstoppende tabletten gehaald en alles was geregeld. 's Avonds hebben we met de mensen van de boottrip en twee engelse (ontmoet in Halong Bay)gezellig gegeten. Vandaag hebben we onze duiken gedaan. Wat is duiken toch ook een mooie sport. Het was minder mooi als Bunaken, maar we hadden het niet willen missen. Morgenochtend gaan we naar Saigon. Dan hebben we weer meer verhalen. Voor nu vinden we het wel weer genoeg. Tot snel.... Eko en Linda

Fan van Hoi An

Hallo allemaal,

Na een 17 urige reis kwamen we aan in het warme Hoi An. Ohh wat heerlijk!
Een korte broek aan, t-shirt en slippers.
Wat een warmte verschil met het noorden. Gedurende de reis werd Eko ook weer wat grieperig. Wat een gedoe de hele tijd met ons. Maar als ware avonturiers in Azie laten wij als West Friezin en Fries niet op onze kop zitten.

Ohh wat een verademing is hoi an. Het is een toeristisch stadje, maar daar merk je niets van.
We zitten nu midden in het laagseizoen, dus de drukte blijft voorlopig wel weg.

De mensen zijn heel erg vriendelijk, maar je weet dat dit natuurlijk ook komt omdat ze geld aan je kunnen verdienen. Toch hebben we het gevoel dat de vriendelijkheid meer oprecht is.
De mensen lachen vriendelijk en maken een praatje.

Gister hebben we een fiets gehuurd en zijn we naar het strand gefietst.
20 minuten verderop ligt een paradijsje aan de zee. "s avonds heeft linda mega gamba’s gegeten en eko iets vergetarisch natuurlijk. Hij wil de vis niet eens ruiken.

Hoi An staat bekend om zijn tailor made kleren. Eko heeft een hele mooie zwarte linnen broek laten maken en linda een rokje.

We hebben een reuze mooi hotel uitgezocht. Met twee gigantische twee-persoons bedden. Een tv met de gehele dag goede films. Een balkonetje, bad, warme douche en koelkast.
In deze kamer hebben we de afgelopen twee dagen flink wat uren doorgebracht..uhu, uitzieken wist wel.

Haha, toch blijven we het iedere keer maar weer hebben over indonesie.
In eerste instantie vonden we indonesie te overweldigend. Nu we erop terug kijken vinden we het land fantastisch. Vooral de mensen en de vriendelijkheid waarderen we nu nog meer. Indonesiers blijven tot nu toe nog steeds de leukste mensen van Azie.

Aankomende dagen blijven we nog hier. Na het weekend willen we richting Nha Trang.
Na Vietnam willen we naar Cambodja, door naar Laos en dan naar Noord-thailand.
De laatste week willen we doorbrengen op Kho chang. Een eiland tussen thailand en cambodja.
Okee dat was het weer....

Knuffels

Sapa

hallo lieve mensen,
Daar zijn we dan weer. Nou, nou, hoe was het??We hebben het geweldig gehad in Sapa. Alles was boven verwachting. Vrijdag vertrokken we uit Hanoi. Op de motor werden we weggebracht naar het station. Aangekomen bij de trein zagen we al onze eerste obstakel. Een kleine ruimte met 6 bedden. Op die bedden lagen splinterdunne matrasjes. De treinreis duurde 8 uur en we hebben echt heerlijk geslapen. In lao cai, werden we opgehaald door een minibusje die ons naar Sapa bracht.We verbleven in een super de luxe hotel. Na een warme douche, even wachten beneden in de lounge, kregen we onze sleutel van de kamer. Wauw, heel mooi en schoon.
Snel onze spullen dumpen in de kamer. Rond 9.30 uur zouden we eeen trektocht maken naar Lao chai en Ta Van. Hier wonen de Hill tribes. Bij aankomst was het weer mistig en koud. We hadden er een hard hoofd in dat de tour door zou gaan. Linda voelde zich ietsje beter, maar fit is zeker anders.Deze tocht duurde ongeveer 5 uur. Een aantal mensen hadden al enige problemen wat hun tour inhield. De touroperator in Hanoi had heel andere dingen verteld dan in Sa Pa. Wij daarintegen hadden alles op schrift staan! Gezien onze vorige tour naar Halong Bay wilden we niet nog een keer dezelfde fout maken.De tocht was geweldig. De wolken trokken weg, de zon kwam door. De tocht was bergafwaarts dus, alleen maar genieten. Een prachtige omgeving en natuurlijk al die kleine kinderen die zwaaiden, lachtten en probeerden hun spullen te verkopen. Aan het einde van de tour werden we teruggebracht naar Sa Pa met de jeep.
De mensen in Sa Pa lijken wat op de Mongoolse mensen. Heel klein,met hun aparte klederdracht en lichamelijke contact. Iets wat je niet wil missen als je in Vietnam bent.Linda werd alleen zieker en zieker. Ze had een goed virusje te pakken. Maar dat heeft de pret niet gedrukt.
's Avonds zijn we naar een lokale dansvoorstelling geweest. Leuk om te zien, het was heel erg simpel en amateuristisch.Volgende dag, heel vroeg uit bed. Na het ontbijt gingen we met de bus naar Bac ha. Deze staat bekend om haar gekleurde markt.We zagen hele mooie dingen, maar ook minder mooie dingen. We zijn nu beide blij dat we vegetarier zijn en we weten nu ook extra waarom.Er werd daar van alles verkocht, honden, varkens,kippen,buffels, etc...Ohh verschrikkelijk. Allemaal van die kleine puppies in een klein hokje gepropt, varkentjes met hun achterpotjes aan elkaar gebonden.Al ga je dan naar het restaurant gedeelte (wat je restaurant kan noemen) dan zie je hoogstwaarschijnlijk een opgechopte hond liggen.Sneldoorlopen en je ogen en neus sluiten.De busreis was zeer slopend, het was zo'n 9 uur rijden in totaal in een gammel minibusje. Dus we hadden een houten reet.
We hebben ook onze wasgoed laten schoonmaken in het hotel. Wat een opluchting. voor drie dollar was alles weer schoon en wel. Dank je mam voor het opzoeken!! maar we hebben het gelukkig zelf gered.Aangekomen in het dorp Sa Pa was het mistig en koud. Dus we zijn lekker vroeg naar bed gegaan. Linda had nu echt de griep te pakken.De laatste dag in Sapa was om lekker uit te rusten. Het dorpje bezichtigen en op de bank hangen.We hebben aan andere mensen gevraagd wat zij voor hun tourtje Sapa hebben betaald. Wij kwamen erachter dat we heel goedkoop uit waren. We dachten dat we een totale ripp off hadden, maar dat viel uiteindelijk ontzettend mee.
Het was voor azie-atische begrippen even goed wel duur, maar wij hebben zo ie zo minder betaald dan de meeste mensen.De treinreis terug was het enige minpuntje van de tour. Nu hadden we echte hardsleepers. Geen matrasje, maar een stuk hard karton met plastic er omheen.
Samen met een engelse jongen hebben we een guesthouse opgezocht voor vandaag. We hebben net nog even een paar uurtjes geslapen en ontbeten. We hebben de kamer tot 16.30 uur geboekt. Daarna lekker eten en om 18.45 uur gaan we eindelijk naar Hoi An. Daar gaan we ons een paar dagen settelen.De busreis is ongeveer 17 uur. oeh dat zal wat worden?Linda is gelukkig weer aan de betere hand. Dus dat scheelt al een hele boel.
Eko en Linda

vieze kleren

Hallo mensen,

Ja wat is dat nou voor een titel? We wilden eerst vieze onderbroeken doen, maar dat staat niet zo netjes he?

Ja, dit is ons nog niet eerder overkomen. We hebben helemaal geen schone kleren meer. Alles stinkt enorm en zit onder de vlekken. Wassen lukt niet, want we zijn overal maar 1 dag. Het schijnt dat de vietnamezen je kleren wel wassen, maar niet drogen. We kwamen laatst een koppeltje tegen die hun kleren hadden laten wassen. Alles kwam nog erger ruikend en drijfnat terug.

Dus voorlopig maar even doorbijten en als echte backpackers doorgaan. We werden laatst al uitgemaakt voor duitsers. Haha dat kunnen we ons wel voorstellen, want die zien er vaak heel onverzorgd uit tijdens het reizen.

Vandaag was wel een leuke dag. We hebben lekker gewandeld door Hanoi. Overal gegeten en gedronken. We moeten de tijd maar doorkomen want onze trein vertrekt vanavond pas om 22.00 uur. We hebben geen hotelkamer meer dus het is wat rondzwerven.

Dinsdag komen we weer terug in Hanoi (vanuit Sapa). Rond 5 uur 's ochtends.
Vanmiddag hebben we een busticket geboekt richting Saigon. Onze eerste stop wordt dan Hue, daarna Hoi an, Nha trang en als eindstation Saigon.

Onze bus vertrekt dinsdagavond om 19.30 uur. Ohh wat moeten we nu de hele dag doen. We hebben Hanoi al van alle kanten gezien.

Nou dat was het dan weer...tot dinsdag....

Vietnam

hallo luitjes,

Sorry dat we niet meteen geschreven hebben. Nou eigenlijk hadden we dat wel gedaan, maar door een computerfout was alles weg. We hadden geen puf meer om nog een keer te schrijven.

Maar nu, Hanoi.....

Wat moeten we zeggen?

Bij aankomst in Vietnam 10 april, waren we verbaasd over de stilte op het vliegveld.
Heerlijk rustig na het drukke en warme Bangkok.
Het weer voelde heerlijk aan. Vervoer richting het oude centrum was in een mum van tijd geregeld.
We kwamen er al snel achter dat wij als toeristen meer moesten betalen dan de lokale bevolking (dubbele bedrag).
Je kan hier ook niets over zeggen want je krijgt gewoon een gedrukt kaartje met daarop de prijs die je moet betalen. Dit kan je met de dong doen of met de dollar.

We waren zo overdonderd van de omgeving, het leek net op Nederland, maar dan in plaats van gras vlakke rijstvelden. Aangekomen in het oude centrum hebben we een hotel opgezocht en daarna hebben we de boel verkend.

We vonden Hanoi helemaal fantastisch, toeterend verkeer, kleine straatjes, veel mensen. Heerlijk.......
Eko heeft een heel mooi ouderwets Russisch horloge gekocht (raketa). Het horloge ziet er nog heel gaaf uit en kostte 8 euro.

Volgende dag:

Regen, kou, muf en stoffig,

Opzich is dit geen ramp, als je goede warme kleren bij je hebt.
Fok, fok, fok.............. die hebben wij achtergelaten in Bangkok.
In Bangkok dachten we heel slim te zijn. We hebben 1 van onze rugtassen volgeladen met kleren die we toch niet veel droegen.
Het enige wat linda bij zich heeft is 2 spaghettitruitjes en 2 korte broeken. Eko heeft gelukkig wel een lange broek mee, alleen geen sweater.

Ja, dan kan je wel verwachten dat we een beetje grieperig worden. Dat is jammer genoeg ook gebeurd. Eko heeft heel erg last van zijn keel. Hoesten en proesten de hele dag.

In de regen hebben we gezocht naar een aantal leuke tours naar Halong bay en Sapa.
Uiteindelijk zijn we bij de slechtste touroperator terecht gekomen (achteraf gezien).

Vandaag zijn we teruggekomen van onze tour naar Halong bay. Het weer was wederom slecht. Gelukkig geen regen, maar wel koud en bewolkt.
Wij waren de enige 2 die in zomerkleren liepen.

Halong bay: Dit is aan de oostkust van Vietnam, 150 kilometer van Hanoi. Deze bay bestaat uit duizende eilanden die oppoppen uit het water. Prachtig.......... als het mooi weer is. Met de bus gingen we richting Halong city. Vandaaruit kwamen we terecht op een grote boot. Een aantal uur gevaren. We hebben een grot gezien, waar duizenden andere toeristen ook waren. Aan het eind van de middag was er tijd om te kayaken. Wij hebben deze tour geboekt omdat we graag wilde kayaken. Je raadt het vast al. Er waren 15 mensen aan boord en er was maar 1 kayak. Ons was wat anders beloofd. Maarja alles wat de vietnamezen zeggen moet je met een korreltje zout nemen. Eko wilde graag kayaken ondanks het koude weer. Jullie kennen eko ondertussen wel een beetje!!! Dolenthousiast klimt eko van de boot in de kayak. Een beetje wiebelen, ja nu zit ik gggoooeeeeddd..........plons. hahaha en daar lag eko in het heerlijke verfrissende water.

Na het kayaken was het tijd voor eten, rijst, tofu en groente .De smaak hiervan was super saai.

"s Avonds bleven we met een aantal andere mensen slapen op de boot.
De mensen, andere toeristen, waren echt fantastisch. Dat maakte het gelukkig wel gezellig. Volgende dag werden we om 5.45 uur gewekt door de motor van de boot. 7 uur ontbijt. We vaarden naar het eiland Cat ba. Hier werden we opgehaald. Een busje bracht ons naar het hotel. We konden de spullen in onze kamer droppen en dan meteen weer het busje in om een trektocht te doen.

Het enige wat we wisten was dat de tocht 5 kilomter was en ongeveer 3 uur duurde.

Godverdomme, wat een kuttocht. Levensgevaarlijk. Klimmen en klauteren. Dit is geen trektocht meer. De gids liet ons de zelf maar wat aankloten. Hij had er een stevige pas in en lag iedere keer meters voorop. Op een gegeven moment werden we opgesplitst. De gids had het idee dat Linda en een ander meisje niet zoveel puf meer hadden, dus werden zij een andere kant opgestuurd. Eko en de rest van de groep klommen verder omhoog en zouden dan uiteindelijk weer bij Linda en dat andere meisje terecht komen.
De gids bood aan om onze tas te dragen. Dat vond Linda wel okee want hij liep toch met haar mee. Op een gegeven moment was hij weg. Linda en marie waren helemaal alleen en liepen ook nog eens de verkeerde kant op. Opeens hoorde ze de gids schreeuwen dat ze terug moesten komen. De gids gaf de tas terug aan Linda. Linda vertrouwde het niet en ging op zoek in de tas naar het geld. Ja hoor, de klootzak, hij had geld gestolen. Het was maar 5 euro, maar het gaat om het principe.

We weten dat je niemand kan vertrouwen, maar ditttttt
Eko en Linda hebben het even helemaal gehad met die vietnamezen.
De vietnamezen die wij tot nu toe hebben ontmoet zijn verschrikkelijk. Het enige wat ze zien is een dollar teken.

Maarja, na de trektocht hadden we tijd voor onszelf. De andere tours gingen nog een eiland bezoeken, maar bij onze tour zat dat niet inbegrepen.

Het hotel waar we sliepen was wel goed trouwens. Volgende dag (vandaag) heerlijk warm weer. Tocht op de boot was zalig.

Morgen gaan we de volgende tour doen naar Sapa. We wilden dit graag cancellen, maar als je eenmaal betaald hebt kan je niet meer annuleren. In ieder geval je krijgt je geld niet meer terug.

We merken dat we zo worden opgelicht door alle vietnamezen. We worden er beide zo ziek van.
Vietnamezen willen helemaal geen toeristen. Op tv zijn er programma's over de Amerika Oorlog, dit herinnert de Vietnamezen hoe goed ze het wel hebben gedaan en hoe slecht de Amerikanen (westerlingen) zijn.

Het schijnt dat de vietnamezen in het zuiden leuker en aardiger zijn dan de noord vietnamezen.

Wij willen zo snel mogelijk richting het zuiden. Eerst nog even naar sapa en dan weg wezen.

Het gevoel van de eerste dag Hanoi bleek een sprookje.....

Bangkok

Hallo lieve mensen

Hoe is het met iedereen? We hebben van diverse mensen vernomen dat het weer in Nederland beter is geworden. De warmte komt nu al een beetje om de hoek kijken?

Nou hier is het echt om te snikken. Op dit moment zitten we in Bangkok.
April is de warmste maand. Dus afkoelen lukt alleen in de megagrote mall.

Donderdag 7 april zijn we vertrokken uit Koh pangan. ‘s morgens namen we eerst afscheid van de engelse mensen. We hebben toch wel ruim een week met hun doorgebracht.
Ze hebben bijna dezelfde route in het hoofd als wij, dus we zullen ze tijdens onze reis nog wel tegen komen.
‘s middags vertrok onze boot naar Surat Thani. Shana en Pong (eigenaar van onze verblijfplaats in koh pangan) brachten ons weg naar de boot. Aardig he?
De bootreis duurde ongeveer 2,5 uur. Aangekomen in Surat Thani moesten we overstappen in een bus. Deze bus bracht ons naar het centrum van Surat Thani. Toen moesten we uitstappen. Ja, en daar sta je dan. En nu?
We hadden niet echt goed geinformeerd hoe de reis eruit zou gaan zien.
We hadden zo’n pakketje geboekt (boot en bus naar bangkok, alles inclusief).
Er stonden allemaal mannetjes om ons heen die ons wel wilde vervoeren, maar daar moesten we dan wel voor betalen….ja maar dat doen we niet.
Na 15 minuten werden we opgehaald door een taxi. Een ander mannetje maakte ons gerust dat we daar niet voor hoefde te betalen.
Aangekomen bij ons vertrekpunt voor de bus naar Bangkok, stapte we uit de taxi.
Ja, we moesten betalen.
Hahahahah dacht het niet. We lieten de man van het ticketbureau betalen.
De ticket die wij hadden geboekt was inclusief alles. Maarja dan zie je maar weer dat je zo genaaid kan worden. Dit gebeurt zo vaak.
Meestal trappen wij er ook in.

Okee, eerst even lekker wat eten en toen zijn we een stukje gaan wandelen om de tijd te doden. We kwamen terecht op een hele leuke markt/ kermis. Ahh we hadden net gegeten, maar al dat lekkers op de markt konden we niet laten liggen.
Ohh het eten gaat ons enorm goed af hier in azie. In het begin dachten we dat we zouden verhongeren, maar dat is nu het tegenovergestelde.
We komen al aan…….oh oh

De nachtbus naar Bangkok was verschrikkelijk. Er zaten twee enorm irritante mensen voor ons. Ze waren al aardig op leeftijd en nog hevig verliefd.
Kussen en vrijen, Yak……..en deze handelingen gingen gepaard met om de 5 minuten samen naar de wc.
Wat ze daar deden?
Maarja, wij waren een film aan het kijken, wat niet echt lukte.

In Bangkok: Taxi geregeld.
Als we hadden gelopen waren we er in 2 minuten. De taxi deed het in 5 minuten.
Hoezo hoe word je genaaid? Wisten wij veel dat het om de hoek was.

We verblijven nu in Bella Bella. Redelijk verblijf. Wel een stuk duurder.
Er is veel goedkoop in azie, maar sommige dingen zijn juist weer heel duur.
Bijv; Taxi, hotel, sommige kleren. We hebben geschreven over alle goedkoopte, maar soms is het geld wat we gepint hebben in een paar dagen al op.
Gister hebben we enorm veel geld uitgegeven.
We hebben een visum geregeld voor Vietnam. Dit konden we gelukkig in 1 dag regelen. Daarna een ticket geregeld naar Hanoi.
In totaal 200 euro p.p.
Ach ja, als je dan toch veel geld uitgeeft, een lekkere dure pizza bij de pizza company en een ijsje bij swensons gehaald.

Morgen 10 april vertrekken we naar Hanoi, Vietnam.
Bangkok is heel erg leuk, maar wel erg druk en warm.

Linda heeft al een lange tijd last van haar keel, heel slijmerig. In het begin had eko er last van, maar dat is nu wel over.
Ook heeft Linda een hele rare plek op haar been. Doorsnede 2 cm. met blaasjes en vurig rood en het jeukt.
Dit zit er al sinds KL.

Oja, Linda’s vlechtjes zijn eruit.
Wat een gedoe, ze hadden namelijk het loszittende haar vastgelijmd aan het nephaar. Dit gebeurde niet met speciale haarlijm, neee, met gewone hollandse lijm.
Het heeft haar 8 uur gekost om de vlechtjes eruit te halen, de lijm te verwijderen en daarbij de helft van het echte haar.

Dus in koh pangan is Linda naar de kapper geweest, voor 2 euro. Ja dan kan je ook niets verwachten.
Ze knipte maar wat in het haar rond. Alles schots en scheefs. Ja, dat moet je 1 keer in je leven meegemaakt hebben.

Dus Eko en Linda hebben een adresje gekregen van shana om onze haren te laten knippen bij een goeie kapper in Bangkok.

Jajajajaja wij zijn bij Tony & guy geweest.

Eko heeft een super raar kapsel. Je weet wel zo’n cool trendy hairdo.
Linda heeft een gewoon kapsel, maar ze hebben er heel wat vanaf geknipt. Of te wel, het is weer wat kort.

Zeer luxe hoor die kapsalon…met een prijskaartje eraan

We schrijven snel, jullie ook?

Eko en linda

Koh Phangan

hallo luitjes

Hoe is het daar met julle allemaal?
Wat zullen jullie ongerust zijn over ons!!
Nou dat is niet nodig hoor. Met ons gaat alles prima, uitstekend zelfs!!

De laatste keer dat we geschreven hebben waren we in het zonovergote bali.
We hadden een extra tas gekocht om alle nieuwe spullen in te doen. Er was geen ruimte meer over in de backpack. Wat kunnen mensen toch een troep verzamelen in zo'n grote tas.
Ondanks dat we heel erg uitkeken naar Kuala Lumpur vonden we het ook wel heel jammer dat we Bali moesten verlaten. Indonesie heeft wel een speciaal plekje gekregen in ons hart.
Met 4 grote tassen verlieten we bali. In het vliegtuig ontmoeten we een koppeltje uit Nederland. Hele aardige mensen. We hebben een taxi gedeeld naar china town in Kuala Lumpur.
Zij wisten wel een leuk plaatsje om te verblijven. Ondertussen kregen we een sms'je uit Nederland over de 2e tsunami in Sumatra. Wat een schok...
In Kuala Lumpur scheen het wel voelbaar geweest te zijn, maar wij hebben er niets van gemerkt omdat we in Bali zaten op dat moment.

Le Village was onze verblijfplaats in KL. Een soort van hostel. Echt super gezellig. Iedereen was zo releaxed.
Die avond hebben we met een paar mensen in China Town gegeten. Zo leuk.
Het is zo apart hoe snel je contacten opdoet.
Zo gemakkelijk. In Nederland zijn we dan maar heel afstandelijk tegen elkaar. Maarja, je bent in Nederland ook niet op vakantie.
KL is echt een super stad. We vinden dit wel voor herhaling vatbaar.
megagrote winkelcentra, met alles er op en er aan. Elk groot merk is vertegenwoordigd.
We zijn twee keer naar de bios geweest. (one milion dollar baby, tekenfilm: robots)
Beide goeie films, en dat voor 1.50 euro. De hele dag hebben we in het winkelcentrum gewandeld en onze ogen uitgekeken.
We hebben de twin towers bezocht en natuurlijk omhoog tot de 41e verdieping.
We hebben een sprintje gestrokken van het ene gebouw naar het andere gebouw. Haha dit werd ons niet echt in dank af genomen. Ach ja, maar het was wel erg grappig.

We wilden een treinreis boeken naar Surat Thani (thailand). Dit was alleen niet mogelijk. We moesten de trein nemen naar Hat Yai en vandaar uit kon je het verder regelen.
Om 20.10 uur vertrok onze trein. Heerlijk geslapen in de trein. Beide hadden we een bovenslaper. Zo goed geregeld allemaal.
De volgende ochtend arriveerde we rond 10.30 uur in Hat Yai.
We hadden drie engelse mensen leren kennen in de trein en zij moesten de zelfde kant op als wij.
Hun namen zijn: Rebecca, greg, roanne. Leuke kletskousen.
In Hat yai hadden we een treinkaartje gekocht naar Surat Thani. Deze reis zou 7 uur duren en kostte ons 1 euro.
Aangezien de trein een uur vertraging had, begonnen we ons af te vragen of we deze trein wel moesten pakken. Een publieke trein is vaak niet zoveel soeps. 7 uur staan in een trein is ook geen pretje.
Dus het treinkaartje maar weer ingeleverd, zelfs geld terug gekregen en een minibus geregeld. Deze doet er maar 4 uur over en kost 5 euro.
De chauffeur van de minibus was echt een lul eerste klas. Hij was ontzettend kortaf en schold ons uit. Zelfs heeft hij een andere bus geramd op de snelweg. Hij reed als een gek....
Maarja we hebben het gered.
Tijd: 5.00 uur. haha net de boot gemist naar koh phangan.
Volgende boot ging om 11.00 uur 's avonds. Deze boot doet er 7 uur over.
met de engelse mensen wat gegeten.Toen zijn we maar aan boort gegaan.
7 uur wachten tot de boot gaat.... Op de boot waren allemaal bedjes, dus we hebben heerlijk geslapen naast jan en alleman.
Om 6.30 uur in de ochtend kwamen we aan. Taxi stond al klaar om ons weg te brengen naar The Blue Lotus Resort.
Wat een plaatje. Net een paradijsje.
De cottages zijn superschoon, eigen douche en toilet en het eten is voortreffelijk. We hoeven op dit moment helemaal niets meer.
Omschrijving van het leven hier is lekker eten en drinken, genieten van de zon, liggen in een hangmatje, boekje lezen.
Kortom heel vermoeiend allemaal.

Internet is op het resort aanwezig, dus voorlopig zitten we hier nog wel even.
12, 13, 14 april is het thaise nieuwjaar. Drie dagen lang wordt iedereen met water bekogeld. Het is niet verstandig om dan te reizen.

Nou lieve mensen, schrijf gerust, we hebben alle tijd.

dikke knuf

eko en linda

Ook hebben we weer foto's via yahoo geupload

http://photos.yahoo.com/lindarenders

1) wij, eko en linda op bunaken nog
2) eko, fietsend nabij Ubud, Bali
3) eko en linda in Kuta, Bali
4) linda mer vlechtjes en lang haar
5) ja, de gorilla nabij de twin towers in KL